tüm yazanlar tanrının şahididir. tüm yazanlar tanrının adıyla başlar anlatmaya. anlattıkları hep bir güzelliğidir nimetlerin. ya dünyanın güzelliklerinden başlarlar ya insanın. (bazen olmayan güzelliğin kaygı ve korkusu , bazen kızgınlığı da anlatılır. yazan kırgındır.)
sevgiyi anlatanlar yazmakla zaten kalamaz şair olurlar. çünkü şiir gibidir her şey . neye bakarsan bak , hangi gözünle , hangi duygunla , ruhunun hangi haliyle bakarsan bak, hep bir anlamı yüklersin içine . aklın , yüreğinle bir olur anlatırken . bir zaman geçer ve yazan severse , şair olur , şair şiire bakar , sevgi zaten bir şiir . işleye işleye kelimelerini , şiir sen , şiir o , şiir tanrı ...
kimilerimiz okuyan olduk . kimilerimiz yazan . ama bazılarımız hem şair oldu , hem şiir .
şimdi okuyan sen , okuyan mısın ,
şair mi ,
yoksa minicik bir derenin ağzından akan suya bakıp çektiğim içimde sevdiğim yarim mi?
ve ben şahitlik ederim ki sevgi tanrıdan gelir
ve yine şahitlik ederim ki sevgi içimden gelir
ve ben sizi şahit ederim ki bunlar içimden gelen sevginin şiirleridir .
biz , siz hangi gözünüzle bakarsanız bakın , hem şair hem şiir ama baktığınız kadar güzel ve gerçeğiz .
şiir tanrı şiir sen . gelen giden ne de geride kalan hepsi bende , hepsi ben.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder