26 Kasım 2010 Cuma

YAKIN SEVDANIN MEŞALELERİNİ

bir sürü ağaç dikeceğim .
sonra keseceğim onları ve bize bir ev olacaklar .
içine bir ben koyacağım , birde sen, eder iki, oda eder 'biz'.
denizi görebildiğimiz kadar var hayat ve biz kıyısında olacağız deryanın , tuzun .
sayfalarının her birini satır satır , cümle ve kelime kelime ay ışığında dans ederek okuyacagım canan.
çıplak.
utanmadan toprağa halhallarımdaki ziller çala çala etrafında dönecek , dönecek ve duracağım .
gerdanına düşeceğim sonra sen beni öpeceksin .
çocuklarımız doğar o gece beni öpüşünle.

döngü var! çünkü ay dolusundan hilaliyle yarım, sonra , bütüne'bir olmuyor mu?
gece var , gündüzüyle .
gecesi de gündüzü de kirpiğime düşer !
gözümleyse bir sana bakarım , kapadıkça .

-düş.




içimden giden amma şey var kır çiçeği..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder