buğulan Ay , dolan boyun köprüme.. damarlarımın şahı ışığına akar tek hüzmenle .. beni ve tüm benleri dola , nefsimiz sana iştahlansın bir tek ve sözlerse , bakışlara bıraksın ağırlıklarını.. çünkü ışığın parlatır iki yuvaya sığınmış kapanmaya meyilli neftilerimi..
-
Haber olsun dört bir yana miğferlerimizi atıyoruz kervanım! Ve sur sesi aşka imkan etmiyormuşsa meğer..Çalınsın varsın..Ancak bilindirin herkese, duysunlar, görsünler ki, aşkım daim tekti ve o sesime selamı edebilmeyeyse anca ''O''nun nefesi yeterdi..Ay, bir pusuladır,sur ise sadece bir ''ile''dir ; beden denilen , çamurdan varlığımızın arasına.. şimdi al nefesi ve bir ile koy aramıza..
bizi birbirimize dola..
. . . . . . . . . . .evet hayır hayır evet zerreleri havaya savuruyorum ve duyuyorum kanatların sesini.. aldığım nefesi tütsüle hayır duruyorum .. zerreler.. tütsü.. uçmak.. dişi düşler geçiyor zihin rahimimden.. acılar var dünyada onlara kanıyorum .. bir döngü var dönmeyen .. ucu bucağı olmayan evet..sonsuzluk var benimle.. hayır hayır evet.. ve uçmak denen birşey var yemin ederim .. açlık ve salgınlarsa hiç olmadı .. hayır.. sen gene de kırmızı üzerine resmet bu hiç dolu beni..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder