bu sefer yazacaklarım hepsinden farklı olacak

suyu koydum ketıla.

evet simdi seninle konusuyormus gibiyim
ilk kez anlatacaklarımı bu kadar seckin olmadan söyleyecegim
ben avutulmaktan yorulmustum acıkcası neyi ne kadar dogru yapıyorum , pek bilen biri degilimdir. ben mutsuzum . ben icimde her zaman soracagım sorular olmasından korktugum icin hep dibine kadar inmistim . cünkü en cok sorularım kurcalardı beni . insanın kendi kendini imha etmesi gibi . bu böyle.
simdi seni karsıma aldım ve konusuyorum .
büyüyorum ben , büyüyorum . nasıl büyünür bilmeden kendiliginden oluyor . sözlerim vardı benim kendimle konustugum zamanlarda vermiş ve bir sürü karar almıstım . her ne cıkarsa cıksın hep olan benim , hic olan gene benim ama orta yol hep incitti beni .
gercekten söylediklerimin ne kadar manalı olucagını düsünmeden yazıyorum , bunu ilk kez yapıyorum ben, cünkü evvelinde hep birilerinin bir yerlere gömdüklerini uyandırmak icin güzellerini secerdim kelimelerin, en cürretkâr olan hangisiyse veya hangisi imgelerime daha yakın ve beni anlatıryorsa , aslında hep yarı âleni yarı gizli söyledim söyleyecegim her seyi . gizli olmak istedigimdendir cogunluga ve neye hitab ediyorsam sadece o anlasın istedigimdendir.
ama simdi sadece sana anlatıyorum , bir cogunluk yok . kimse yok . burda benim karsımdasın . bir anda geldin ve lönk diye oturdun yamacıma .
ben senin o iki kaşının ortasındaki sihirli cizgilere bakıyorum .
soracagım elbet cok soru var . bıraktım pesini ama.
cünkü acıyacaktım . ilk kez birinden bu kadar korktum . ben ilk kez korktum.
fetih dedigim buna olmamalıydı .. ama seni ben degil , sen beni fethettin galiba. insan kendine cok deger veriyormus hani , belkide ondan eline bırakmadım kendimi .
ama simdi , ben , o cemberdeyim . kapan gibi .
bilmiyorum , cok düsünüyorum cok . cok fazla düsünce . aklımdalar hepsi . aglamaktan nefret ederim ben birinin karsısında , hep aciz gelmiştir. hani yakısmıyor gibi bana . gülümsemekten daha icten olsada, sevmedim ne bileyim . simdi öyle degil ama . ne acaip gelip kapına dolu dolu gözlerle .. ''peki bu sabah bana çay yapar mısın?'' derken kendimi tutamayıp aglamak istiyorum . sonra dört kol sarılmak . kötü bir haldeyim ben .
beni düsünüyor musun ?
ben seni cok düsünüyorum .
yanımda olanlardan cok .
ben hata mı bilmiyorum ama sürükledin beni .
bunu ben yapmadım .
belkide seni suclamak istiyorumdur , artık pek karar veremiyorum .
sasırıyorum cünkü her seye.
uzak kalmak istemiyorum .
fazla uzaga gitmeni istemiyorum , buralarda kal .
ben buralardayım cünkü .
hiç bir yere gidesim yok .
gelesim yok .
bize inanmayı cok isterdim . böyle uzunca bir sohbet edip sabah sabah cayımızı yudumlamak ..
nasıl büyümem gerektigini bilmiyorum .
bize inanmıyorum .
icimden gecen konulu bir yazıda degildi iste. böyle bir seydi tam olarak . benim . ben yazdım bunu . cok düsünmedim .
senin ne düsünücegini de düsünmedim.
sadece..
seninle büyüyor olmayı çok istediğimi biliyorum .
bunu gerçekten biliyorum . eminim . ve cok korkuyorum bundan . acıtır mı böyle seyler ? ben , hiç sevmedim degil , sevdim tabi ama bu .. cok korkunc.
beni düsünüyor musun hiç ?
ben hep seni düsünüyorum .
büyüyorum hala .
ve kaybediyorum her hücrem ayrıldıkca icimde.
ayrılıyor . birazı gidiyor . birazı hasta . birazı toy .
hücreler ayrılıyor , büyüyorum .
bazısı gercekten hastalanıyor .
uykum geldi .
benimle büyümeni cok isterdim ve belkide biraz cay icmek büyüyorken hala ve yaşlılık uzakken..
yaşlılardan hoşlanmıyorum cünkü ağlamak gibiler. aciz .
ben yitiklikten korkuyorum anlasılan .
peki sen ..
cok anlamsız bakıyorsun bana suan . gene o sihirli sey orada ama ..


bi'dakika bekle geliyorum , su kaynadı galiba..