yaratıcısının öğretisini sindirmeye başladı mı yarattığına olan aşk-ı eda'yla hazma uğrar yokluk duygusu..
'yok' ,değildir artık..yokluk değildir hiç bir şey..
varlık katılır içine..özünün acısı diner,durulur poyraz rüzgârları..
seçemedigi kelimeleri , itaatle cümlelere dönüşür..ve zaman akar kumların saatinden,bir kuşun kanadından düşen tüy gibi savrulur benlik..istemsiz değildir bu kaçış..
gök'ayna bakar yüzüne..gök'suret olur..kendini izler..yaklaşır,yanaşır usulca mavinin şefkatine..yansır,yadsıyarak geçmişi..değişim başlamıştır,bir kuşağıdır artık göğün..içinden kuşlar akar..
her bir karesi ayrı bir yudum , bir deryalar denizi , abıefsun'a..
yâ..
. . . . . . . . . . .evet hayır hayır evet zerreleri havaya savuruyorum ve duyuyorum kanatların sesini.. aldığım nefesi tütsüle hayır duruyorum .. zerreler.. tütsü.. uçmak.. dişi düşler geçiyor zihin rahimimden.. acılar var dünyada onlara kanıyorum .. bir döngü var dönmeyen .. ucu bucağı olmayan evet..sonsuzluk var benimle.. hayır hayır evet.. ve uçmak denen birşey var yemin ederim .. açlık ve salgınlarsa hiç olmadı .. hayır.. sen gene de kırmızı üzerine resmet bu hiç dolu beni..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder