aptalın mektubu

sana iyi şeyler anlatmak isterdim sevgilim
güzel şeylerden bahsedebilmek .
sensiz her güne yeni bir umutla başladım , sensizde olsam yaptım bunu diyebilmek .
ve,
çok güçlü durdum , herkese yardım ettim ama kimseye acımadım , korudum ve kimseye kendimi ezdirmedim , hiçe saydırmadım , o senin en sevdiğin yanım olan gururum vardı ya hani , işte kalbimi de onu da kimseye kırdırtmadım .
sadece sen sarıl istedigin belime girmedi de kimse , sadece sana baksın istedigin gözlerimin kirpigini başkalarına süzmedimde , sürekli poyraz çarpan beyaz ellerimin pürüzlerini de kimseye hissettirmedim , hani bir senin yatagın olan boynumu kimse öpmedi de , soyunmadım da hiç , utanmadım da , pişman da olmadım , mavzer gibi geçirdim sensizliğimi , tek ve yumruk ettim tümden kendimi , yılmadım , direndim , üzülmedim , umut ettim , zamana kaptırmadım ruhumu , ellere aldanmadım , incinmedim , her sabah bonzai'mi suladım , annemi kırmadım , kendimi yaralamadım , öfkeme sahip çıktım , haksızı gene savundum hep gücüm vardı , bitmedim , tükenmedim , aranmadım , iyiydim çok iyiydim , dudaklarım , onlarıysa hiç ...
sana iyi ve güzel şeylerden bahsetmek isterdim sevgilim . en önemlisi söylediklerimin her birini başarabilmek.
seni tertemiz sevmeye devam etmedim . seni sadece hayal ettim birtanem , üzgünüm .

kimseye etmem şikayet

yerimde duruyordum . farklı olan hiç bir şey yoktu diğer günlerimden .
sadece evimdeydim . kararsızdımda .
dışarı bir adım atsam her şey rayında gibiydi .
herşeyden farklı olarak , biraz halsizdim . diğer günler ve gecelerden daha halsiz .
belki biraz hastaydım o gece , evet .
belki o gece dua etmeyecektim gene.
bi' değişikliğe ihtiyacım vardı . bir şey beni kendine çekti evet belkide gecenin ta kendisindendi bu albeni .
ne , nasıl , neden oldu bilmiyorum ?
elimden ne gelirse ardıma koymadım . kendimi anlatmaya çalıştım . kısmen - başardım .
görmeleri gereken kadarı görmelerini istemiştim sadece . haddinden fazlasını değil .
ama işte ,
ben hep bunu yapıyorum .
hep daha fazla açılıyorum insana .
insan olarak ,
insanca ihtiyacımdan yapıyorum bunu hemde .
peki neden bu sürgün ?
beni her seferinde sürüyorlar !
maddeden öte çok daha gerçeğe sahibim ; duygular gibi .
ihtiyacım var bundan daha masum ne olabilir ki ?
çok sevmeyi istiyorum mesela .
ihanet olsun istemiyorum içimizde,
yalan dilimize bile uğramasın ,
gözlerim başka şey görmesin istiyorum ,
en kötü halime tebessüm istiyorum ,
bir el tutup , onu geceden güne , günden geceye sımsıkı savurmak istiyorum ,
bir beden istiyorum - tam edecek kudrette .
bir nefes istiyorum , kokumu seven ve çeke çeke sindiremeyen içine .
karşımdakinin kusurları olsun istiyorum , aynı benim gibi .
sevemesin olsun ama sadece denesin istiyorum ,
asla boyun eğmeyeceğim bu hayata, o 'har' içime düşmeden.
ve bakmadan gözlerine tebessümüyle içimi alabora edenin.

..ve evimde oturduğum bir gece boşluk içimi kemirmesin ve gece beni uzaklara çağırmasın istiyorum . az düşünce çok duygunun içinde sıcak bir nescafe icebilmek istiyorum . aklım kimi düşündüğünden emin , içimde atan yumru korkusuz .
tek başıma olsamda oralarda bir yerlerde benim huzurumu dileyen birinin olduğuna inanıp dimdik ve çok sert olabilmek istiyorum .
artık açık yaralarımı bir tek kişiye sunayım ve diyeyim ki ; al , bu kadar işte , kusurlarım bunlar bana çok katlanman gerekmez bunları anlaman için , herşeyden bir parça yaşadım ve iyisi gibi her kötüden bir parmak bal aldım. göreceğin kusurlarım beni korkutmuyor, sadece ,
ben çok hazırım eksiğimi bilmene .
o kadar hazırım ve güveniyorum ki , çünkü ben seni eksiğinle istiyorum . sana eksiğinle sarılıyorum .
yani öyle güzelki , ben seni ve sen beni sardığımda herkes bizi kusursuz sanıyor.
nasıl bakıyorlar görmüyor musun ?

mesela ..

Lâl

o kadar mutluyum ki , kuşlar beni kıskanır ...